Περίπου ομήλικο τεχνητό αμιγές πευκοδάσος, τραχείας πεύκης, ηλικίας 80-90 ετών που εκτείνεται στις παρυφές τις πόλης των Ιωαννίνων σε 3-4 λόφους, και τείνει να γίνει ένα αστικό άλσος αφού ήδη έχει κυκλωθεί από την οικιστική επέκταση της πόλης. Αν και υπάρχει καλή ανάπτυξη και υγεία στο δάσος άρχισε η διάσπασή του από ανεμοθλασίες και χιονοριψίες ή ξηράνσεις που οφείλονται σε έλλειψη φωτός. Στον υπώροφο άρχισε φυσική εγκατάσταση αυτόχθονων ειδών (δρυός, οστριάς, γαύρου, φτελιάς, κοκκορεβυθιάς σφενδαμιών κ.α.) η οποία υποβοηθείται από φυτεύσεις που κάνει το δασαρχείο Ιωαννίνων που έχει τη διαχείρισή του. Το έδαφός του είναι αβαθές αλλά ρωγμώδες και μπορεί να υποδεχθεί τέτοια είδη.

Προπολεμικά ήταν τελείως γυμνοί και άδενδροι λόφοι λόγω εντατικής βοσκής και ξύλευσης.

Υπάρχουν αρκετοί δρόμοι και μονοπάτια που χρησιμοποιούνται για περιπάτους.

Φτωχό, τεχνητό οικοσύστημα, πολύ σημαντικό για την ολιγόωρη αναψυχή των κατοίκων της πόλης.

Σημαντικός κίνδυνος είναι η πυρκαγιά αφού πρόκειται για εύφλεκτο πευκοδάσος. Μερικοί δρόμοι του χρησιμοποιούνται για την προσπέλαση εφαπτομένων οικοπέδων περιμετρικά, που δεν έχουν πρόσβαση από τους δρόμους του οικιστικού ιστού.